Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

ülkemin kalbi yara aldı
gönüller dağlandı
günün sonlandığı
karanlık gecesinde ilerleyen saatinde
sıfır üç sıfır ikide
Ağustosun on yedisinde

alacakaranlıktı cadde
boylu boyunca ve hareketsiz
ceketi yerde
ayakkabısı tekti
boyun bağı bedenimde
takvimler seksen öncesinde

gönül bahçemde
mimozam
manolyam
koklamaya doyamadığım lavantam
papatyam
yasemen kokulum

sevgi ekince
düşmanlık olur mu hasat

umut ekince
hüsran

tesadüf bu ya
cemre düştüğünde suya
gönül düşer aşka
çiçekler açıp
baharım olursun

ne insan hakları beyannamesi
ne çocuk hakları
ne sağlık
ne de psikoloji
kural
vicdan

bayım
sevgi mi dediniz
pek aklım sarmaz
uzun,süslü
ve anlamlı cümleler de kuramam
çocuk aklımla

öpülesi gözlerin
yaş içinde
taranası
kıvır kıvır saçların
darma dağınık
çıplak ayakların

yazları bazen köye giderdim
oradaydı kuzenlerim
ot taşıyıp, ata binerdim
harman yapar
sapı samana çevirirdik dedemle
buğday alırdık dirhemle

zihnimde
dünya turu attım
ilahi adaletsizlikleri
istemediği coğrafyada doğanları
bir eli yağda
bir eli balda olanları