Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

dünümü
bugünümü
yarınımı
yaşamımı aradım sende
sorguladım habire
ama nafile sevgili

çimdik atıyorum
bedenime
yanıtsız reseptörler
duyarsızım
bakışlarım donuk
yürek çarpıntısı minimal

Nafile dostlar
Pembe metaforda
Maskeler çıkarılıp
Künyelere kazınan
Beyinlere yazılan
Gerçek kimliklere dönüldü

hayırlısıyla
bugün de
sağ salim
birlikte uğurladık güneşi
yarına Allah kerim

boşluğu dolmayacak
ve ne yapsan nafile
kayıplar vardır
insanın yüreğinde
acıtır durur

bak yine
çekildi köşesine
küskün duygularım
artık
ne yapsan nafile

bir kez
yüreğe dadanmıştı acılar
ne yapsan nafile
terk etmez
leşle beslenen kargalar

seni
ömrümün kalan kısmı
ebediyetim diye
tanımlamak isterdim
ne bileyim
öyle düşünürdüm işte

kaldırımdaki kedi yavrusuna
parktaki çocuğa
gökte özgürce kanat çırpan
güvercine sordum
insan eliyle
etrafa saçılmış atığa

bakışını kaçırırsın
uzaklaşırsın
yüzün kızarır
sesin titrer
ya da
çarpıntın ele verir