Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

sabah olmak bilmeyen
uykusuz gecelerin şafağında
ya da akşam karanlığında
günün herhangi saatinde
zemherinin keskin ayazında
çıkmazsın aklımdan

hiç çıkmıyorsan
aklımdan
suçun çoğu benim
sevdalı

yüreğime kırağı düştü
beynimde
dinmeyen fırtınalar
şimşek çakıyor
göğüs boşluğumda
yüreğim azalırken

bu yıl da
işler sarpa sardı
ham hayallerimiz
yarım
aklımız
yaya kaldı

adın
ve sevdan
buruşturup attığım
kağıtlarda
aklım sende kaldı

bir damlasına dahi
susamışlığımla
yüzümden,gözümden
sevda akıyor
ve aklım sende

panzerler yürür üstüme
yüreğime,
namlular çevrilir
tomalar basınçla beynime sıkar
etrafım sarılmasına
kuşatılmışlığıma rağmen

gerçekten
bugün de
geçmedim mi aklından
şöyle en azından
kıyısından,
köşesinden

O’nsuz olmak
sonsuz bir boşluktur
bu evrende
gözlere perde inmesi
kulakların duymaması
nefessiz kalınması

sıradanlığına
alışılmamışlığına
sıcakkanlılığına
vicdanına vuruldum
aklıselimine
yüreğine tutuldum