Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

zamandan hıncını alır gibi
öfkeli
meydan okurcasına dirençli
ekmeğini taştan çıkaracak kadar
kararlı
hakkını alamamışçasına isyankar

bilirsin ki
en kahredici
hırpalayan
gönül dağlayan
karalar bağlatan
yalnızlık

edepsiz bir duygu
tebelleş oldu başıma
git dersin gitmez
sevmekten vazgeçmez
öyle hırpani
öyle yaralayıcı

gökyüzüne bakınca
maviyi
bulutları
kuşları
ayı
yıldızı

sevdan
yüreğimde tütüyor
ve yüreğim seyriyor
sevdalı
ve içimde bir his
geleceksin diyor

boy sırasına girmiş
duygular
zapturapt altında sevdalar
ve egolar
yer kapma yarışında
bir hiyerarşi ki

yüreğim ağrıyor sana
yüreğim ağlıyor
yokluğuna damla, damla
artan kan kaybıyla
yalnızlığım çoğalıyor
biliyorum, bu gidiş

haksızlık ama
hocam
sadece
parayı veren mi?
yoksul çocuklar da
çalabilmeli düdüğü

öyle bir metafor ki
yüreğim dara düşer
kafam karmakarışık
bilinmezliklerde
içim
ve dışımdaki çelişkilerle

ne olur
sevmeyi
seveni hor görmeyin
ve bir fakir yürekle
gariban sevda yaşayanları