Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

içime
kıvılcımın düştüğünden beri
huzurum olmadı
hilafsız için için yandım
kavruldum
adına ister

ne zaman
ülkene
geleceğine
mevcuda dair
kafa yorup
bir iki laf etsen

içine karanlık çöktüğünde
kafan karıştığında
boğulur gibi olduğunda
kış ayı donduruculuğunda
çık dışarıya
çek içine

güne
güçlü
duygulu
olanca çıplaklığıyla
arkana yaslanıp
gözlerini yumarak

dost yüzlerde
derin çizgiler
dudaklarda
yarım kalmış gülücükler
kar beyazı saçlar
sevda kırıntılarıyla

sevince sen
dingin yağmurunla
içim yıkandı
arındım umutsuzluktan

Mayıs 2020

o kadar
daralmış ki için
ne yürek sığıyor
ne de sevgi

Ekim 2018

asırlardır değişmedi
sevdanın özü
ve yiğidin
ağzından çıkan söz
tek başına kalsan da
direnmektir sevda

haberin olmadan
bir demet çiçek bıraktım
kapının
en dışına
gerçi papatya ele verir
parmak izimden

Arayıp, sormadan
Selamsız, sabahsız
Kalabalıksız
Ve habersiz
Bir çırpıda
Hızla