Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

sanma ki
kalp atımımı artıp
sinir katsayım yükselmiyor
umursamaz tavrın
aldırış etmemene
bakma tahammül ettiğime

dışarıda
adamakıllı sağanak
sokakta
tiril tiril şemsiyesiz
kabanı olmayanlar
yüreğim ıslanıyor

siyah beyaz fotoğrafların
renkli görüntülerinin
o sıcaklığı
ve candanlığı ile
içtenliği yok şimdilerde
günümüzde

lüks semtlerin
elit yükseltilerinde
sansasyonel
kalburüstü duygular yerine
varoşların ıssız sokaklarında
salaş mekanların kuytu köşelerinde

sevecenliğini
duygularını
umutlarını
kendini
al da gel
ruhunu unutma sakın

yine, bir son yaz
hissiyatın nötr
yüzünde hüzün
suratın bir karış
masumiyetin dorukta
o kadar ki

sırtımı dayayıp
ekmeğimi bandım sevdana
ve duygunu içtim
kaynağından
kana kana
hiç bitmeyecek

bu akşam
yine
kendimle başbaşayım
tekrarlayan şekliyle
baş köşeye kurularak
duygularım

sen olmayınca
aklım şaşar
kahrolurum
taşıyıcı direklerim çöker
tutunamam yaşama
dayanma gücümden yıkılırım

yitirmiş anlamını
alçakgönüllülükler
özveriler bitik
yirmi birinci yüzyılın
ilk çeyreğinde
eser kalmamış içtenlikten