Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

adın
ve sevdan
buruşturup attığım
kağıtlarda
aklım sende kaldı

bir damlasına dahi
susamışlığımla
yüzümden,gözümden
sevda akıyor
ve aklım sende

panzerler yürür üstüme
yüreğime,
namlular çevrilir
tomalar basınçla beynime sıkar
etrafım sarılmasına
kuşatılmışlığıma rağmen

gerçekten
bugün de
geçmedim mi aklından
şöyle en azından
kıyısından,
köşesinden

O’nsuz olmak
sonsuz bir boşluktur
bu evrende
gözlere perde inmesi
kulakların duymaması
nefessiz kalınması

sıradanlığına
alışılmamışlığına
sıcakkanlılığına
vicdanına vuruldum
aklıselimine
yüreğine tutuldum

yirmi birinci yüzyılın
ilk çeyreğinde
ilişkilerde
ağır
yaralayıcı
onur kırıcı

yaşamın
bam teli
neresiydi
içselleştirdiğimiz akort
neden bozuldu
eflatuni duyguları

duygularımın
bam teline
dokunduğundan beri
akort tutmaz yüreğim
ve iflah olmaz
sevdalı

hayatın akışına
metafiziğe karşı çıkan
bilimden
akıldan yana tavır alandan
üçgenin dik kenarlarından
hipotenüsünü bulan