Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

bazen
maviye dalar
dinginliğinde
uçsuz bucaksız olur
kendini unutursun
bir bakmışsın yer olmuş

gözümden düşen
yaş silsilesiyle
uzayıp giden
gönül tutuklum
yüreğimin firarisi
bana en yakın hayal

anlaşılan
gönlünün kepenkleri kapalı
belli ki açmaya
iyiden iyiye
yürek gerek

üşüyoruz kaskatı
beşik misali sallanıyor
savruluyoruz deli gibi
ve vuruluyoruz sırtımızdan
kahpece
yaşam ile ölüm arasında

ayrıntılara takılıp
bütünü kaçırmadan
satır aralarına
sözcüklere
anlam katmadan
büyük resme bakmak gerek

öyle ölümler vardır ki
sıradanlaştıramayacağınız
hayret edeceğiniz
kabullenemeyeceğiniz
içselleştiremeyeceğiniz
ölüm ile onu

ne geçici heves
hoş bir his
ne ütopya
ne rol çalma
sıradan ilgi
benimkisi

baskısı yapılmadan
toplatılmış kitap gibiyim
sevdaya
hazırlıksız yakalanan
yüreği prangaya vurulan
nerede

bu gönül
ne fırtınalar gördü
ne kasırgalar
ne alt üst oluşlar
ne depremler yaşadı
bu yürek

bu ülke aydının yazgısıdır
fişlenme
takip
baskı
zulüm
sürgün