Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

Necdet Uçan

ne zaman baksam
nereye gitsem
öncelikle genç kuşağın
elinde telefon
kendi dünyasında
yerken

Devamını Oku
Necdet Uçan

süt dökmüş kedinin
sessizliği, sakinliği
memeden kesilmiş çocuğun
melil ve mahzunluğu
sigarayı bırakmanın yoksunluğu
yansır yüzlere

Devamını Oku
Necdet Uçan

yemin ederim ki
nokta kadar dahi
katkısı olacaksa
varsa artısı
ilerleme sağlayacaksa
ve kim olursa

Devamını Oku
Necdet Uçan

ben sana
kürek mahkumu olayım
sen bana yürek
cezamızsa ömür boyu

Ağustos 2014

Devamını Oku
Necdet Uçan

ölüm daha çok
kimsesizliği sorar
yoksunluğu
yaşamın taşrası olan yoksulluğu
fakirlik,fukaralığı
garibanlığı arar

Devamını Oku
Necdet Uçan

seninle
kalem tutup yazmayı
anlamadıklarımı anlamayı
bilmediklerimi bilmeye başlarım

beyin süzgecinde

Devamını Oku
Necdet Uçan

sen
küçücük ellerinle
yağmura açarsın
şemsiyene
gök kuşağı yağar
a çocuk

Devamını Oku
Necdet Uçan

köyde radyo sadece bizdeydi
abimin silah çektiği
kazayla kurşunla deldiği
belki başka bir, iki kişide daha olabilrdi
tüm köylü birikirdi
akşam saat yedide

Devamını Oku
Necdet Uçan

halkın içinden çıkan
gerçek değerler
öldükten sonra “değerli” olur nedense
fark edilmez
anlaşılmaz
önemsenmez yaşarken

Devamını Oku
Necdet Uçan

çay bahçesi dediğin
olanca doğallığı ile
çayın
ve manzaranın güzel
yanındakinin özel olduğu
sıra dışı konuların konuşulduğu

Devamını Oku