Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

anlam katma
buluşma
dostluğa yelken açma
el sıkışma
hal,hatır sorma
gönül alma

unut yaşadıklarını
sevdadan korkulmaz
bilakis
üstüne gideceksin
yüreğinle
boş vermeyeceksin

canı cehenneme
sudan sebeplerle çekip gitmelerin
nedensiz terk etmelerin
erken ayrılıkların
yüreğimizi ağzımıza getiren
silip süpüren kasırgaların

hepi topu
hırpalanmış
bir yaralı yürek taşırım
halinden anlayana
işte, varım-yoğum
aslında,

behey gafil
akla ziyan
ufuksuz
öngörü yoksunu
beyinsiz beynin
örümcek bağlamış

anlam veremiyorum
yaşananlara
ve anlamakta güçlük çekiyorum
olan bitenleri
beynimin dehlizlerinde
sokak lambaları yanmıyor

kim ne derse desin
hayata geç kaldık
mazeretsiz
nedensiz
yetmiyormuş gibi
paylaşmayı

içim yandı iyiden iyiye
gözlerim doldu
bakışlarımı kaçırdım
bağımlılığımın oluştuğunu bile bile
cesaretimi toplayıp
kal diyemedim

anafor mu desem
iç dünyamı anlatan
tsunami mi
daha iyi tanımlar
altüst yaşarım sonuçta
alaşağı olur kimyam

sana mı
yansımana mı
umursamayışlığına mı
eylemlerine mi
söylemlerine mi
yoksa dilsiz