Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

içimde
tel tel dökülmüş
çığ altında kalmış
ören yerine dönmüş
baskın yemiş duyguların
kaldırılamayan enkazı var

kimsenin
gölgesine sığınıp
ağız kokusunu çekmem
ve kimsenin
sigarasından yanmam
kahyalığını yapmam

ne elime
yüzüme
ne tenime
en yüreğime
ne de
ruhuma dokundun

içimde
işçi sınıfının
en haklı
en soylu
en insani
15- 16 Haziran direnişi gibi

velhasıl
bu hayatta
hatırı sayılır sayıda
ummadıklarımız da oldu
çok şükür ki
hazırlamıştık kendimizi

beklemediğim anda
yıldırım düştü adeta
kum fırtınası gibi
esip geçtin sevdalı
ne firavun taktın
ne padişah

gel, yaklaş
yoksunluğun
özlemin ne demek olduğunu
yalın haliyle anlatayım;
en duru tanımlamayla
sen su pınarı,

seni
sensizliği
sensiz yaşamak
sensiz taşımak
sensizliği kaldırmak
sensizliğe alışmak

hatırlar mısın sevgili
bir yaz gecesi
sen,ben
ve Kız Kulesi
omzumuzda ay ışığı
Salacak arkamızda

artık
yakılmıyor mektubun ucu
kurumuş çiçek
konulmuyor arasına
sevdalı gibi kokmuyor satırlar
buğulanan gözlerin ıslaklığıyla