Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

yoksulluğun
sağır eden sesini duymayan
el ele tutuşmayı bilmeyen
susan diller
görmeyen gözler
yakar yüreğimi

yoğun yaşamaktan
duygular eskitilir
yaşayamamaktan
sevdalar rafa kalkardı
solardı güneş
ne mevsim yazdı

Havada karartı
İçimde
Acayip his
Bir daraltı var
Ve inan
Hayra alamet değil

usulca
gözlerini kapa
arkana yaslan
yüreğini ferah
moralini yüksek tut
hiçbir şey düşünmeden

yüzünde
bitmeyen tebessümü
gözlerindeki isyanı gördüm
kaya gibi kararlılığına saygıyla
tutarlılığına vuruldum
bir duygudur,

yetti artık
yetti
bu acımasızlık
bu keyfilik
ve yıldırma
amaç sınanmaksa bile

düşüncenin sesi
yaşamın serserisi
savaşımın
en ileri cephesi
ciğerin
en içlisi

şiirin sofrasına
susamışlığın tasına
yüreğin hasına hoş geldin
sevdaya
yaşama davetlisin
icabet etmek elinde

inanın dostlar
yanılmayı çok isterdim
kavrama yetim
aklım
dimağım almıyor
inanamıyorum

değer miydi bilmiyorum
hak etmesen de
insanlığımı yapıp
gerekli değeri verdiğim
yıllara