Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

behey gafil
akla ziyan
ufuksuz
öngörü yoksunu
beyinsiz beynin
örümcek bağlamış

anlam veremiyorum
yaşananlara
ve anlamakta güçlük çekiyorum
olan bitenleri
beynimin dehlizlerinde
sokak lambaları yanmıyor

kim ne derse desin
hayata geç kaldık
mazeretsiz
nedensiz
yetmiyormuş gibi
paylaşmayı

içim yandı iyiden iyiye
gözlerim doldu
bakışlarımı kaçırdım
bağımlılığımın oluştuğunu bile bile
cesaretimi toplayıp
kal diyemedim

anafor mu desem
iç dünyamı anlatan
tsunami mi
daha iyi tanımlar
altüst yaşarım sonuçta
alaşağı olur kimyam

sana mı
yansımana mı
umursamayışlığına mı
eylemlerine mi
söylemlerine mi
yoksa dilsiz

Duyarsızlık
Tüketim çılgınlığı
Duygu hırsızlığı
Önyargı arsızlığı
Tahammülsüzlük
Her türden ahlaksızlık

giderken
yüreğimi aldı
öfke kontrolüm
sahipsiz kaldı
bundan böyle
kafasına göre takılır

ne DNA
ne kromozom
ne hücre
ne sitoplazma
kalıtım bilir
ne gen tanırım

ince bir ruh
saygı
değer vermek
düşünmek
üstüne titremek
büyütmek