Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

nefret
yaşam biçimine müdahale
örselenen vicdanlar
yaşam alanlarına saldırı
toz,duman
katliam ve kaos

ne yaptıysak
ulaşamadık kıyıya
hayatın azgın dalgaları
savurup attı
oradan oraya
demir atamadan

bir gün
umutlarla
hayaller el ele verdiğinde
taşı koyduğumuzda gediğine
yeşerecek sevdalar
ve sararan yapraklar

ne vip
ne lüks
şatafat
ne de
birinci mevkii
ve koruma ordusu

ne gösterişler
takiyyeler
köşe dönmeler
ne döneklikler
çark edişler
ne ortadan yok oluşlar

kendimize yeteriz
dışarıdan müdahale gereksiz
havamız
suyumuz
taşımız
toprağımız

içesim var
bu akşam
kendimden geçesim
sırılsıklam olasım
güzelliğe dair ne varsa
sevesim var

kaldırımdaki
boynu bükük çiçek gibisin
kimsenin farkında olmadığı
umursanmayan
yok sayılan
korumasız

boşluklarda savruluruz
boşu boşuna
yine de
barışık ve bir arada yaşarız
göğüs boşluğumuzdaki
gönül hoşluğu

kökünden kurudu
eski dostluklar
boşuna çabalama
yeşermez bir daha
tazelenmezse duygular
dikilmezse taze fidanlar