taş üzerinde taş
vücutta baş
tencerede aş bırakılmadı
telef olmayan hayvan kalmadı
delik deşik edildi yarınlar
yakılmayan ot
işi öğrenmeden orospuluğunu
öğrendikten sonra da
puştluğunu buldu insanoğlu
ve bir daha
iflah olmadı
ekmek kırıntısıyla
karnı doyan kuşları
sevilmekten haz alan
bütün canlı varlıkların
okşanan duyguları
mutlu olmaya yetiyor
yok böyle kepazelik
böyle rezillik
böyle ironi olmaz olsun
sorumlular dururken
sorumlulukları hatırlatanlar
cezalandırılıyor
mazide kaldı
çocukluk günleri
nasıl unutmuştuk
kahkaha ile gülmeleri
nerede bırakmıştık
aydınlık ümitleri
gözlerinde
umuda dair ışıltı
yüzlerinde karamsarlık
zoraki gülümseme
sabit bakışlarla
akıllarından geçen meçhul
ve
bıçak kemiğe dayandı
gemiler yakıldı
geriye dönüşü yok
çaresizliklerin
umudu yüreklendirmeye
içinde
kesişmeyen sevdalar
sen olmayan resimler
ruhsuz duygular
anlamsız ve gereksizliklerle
örülmüş hayat
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!