efil efil esen
yaylaların doruğuna çıksam
dağlara yaslayıp sırtımı
yeter artık yeter
diye bağırsam
İstiklal caddesinde
yerin kulağı var
safsatalarıyla
kaçak sarardık sevdamızı
özene,bezene
kod adıyla
yaşardık birbirimizi
bağlanmakla
sevdalıya
hayallere tutunmakla
olan biteni
sorgulamakla
iyiyi aramakla başlayıp
deliliklerin
kıyısından döndüğümüz çok oldu
ve dönemediklerimiz
telafi edemediklerimiz
eksik kaldıklarımız
o yüzden
hoyrat olma sevgili
sevdayı
soluksuz yaşamada
tadında
gelecek zamana da bırak
yarınlar güzel olacak
kendini
nerde sandığın
konumlandırdığın
ballandırarak anlatman
ne söylediğinden ziyade
olaylar karşısında
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!