Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

gidişin öğretti
sensizliğin
keskin ve derin uçurum olduğunu
yokluğun
paraşütle yumuşak iniş değil
bodoslama çakılmakmış meğer

ulaşılması zor
birleştirici
sorun çözücü
yol gösterici
bilgili
ön yargısız

arsız hayat
çıkmış namus
ve ahlak tacirliğine
yüzsüzlüğü almış ele
insanları hor görür
kendini görmez bile

bunca pisliği
bozulmuşluğu
kokuşmuşluğu
ne kar örter
ne har temizler
ne de ar düzeltir

ayni sofraya oturup
ayni suyu içip
ayni yemeğe kaşık sallamıştık
ekmeğimizi taştan çıkarıp
benzer acılar yaşamıştık
ayni yaşlardaydık

bu şehir
sen gelince tamamlandı
aldın beni
benden
gittiğinde
iki kişi eksik

göresim gelir seni
sıcaklığından
pencerelerin buğulanır
benimse gözlerim
göremem

rastlantısal yaşamların
kumru birlikteliği
ve masmaviliğinde
sarmaş dolaşlığıyla
hiç kopmayacakmış
sevgiden beslenen

Veysel’in
uzun ince yolunda
neredeyiz
biz kimiz dostlar
neyiz
neden böyleyiz

duvar yazın olurum
gel

Nisan 2015