Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

gerçekliğin aksine
meğer
seni kafamda
ve hayallerimde
ne çok büyütmüşüm
yaşayınca anladım

ne olur ilişmeyin
kendi haline bırakın
çocukları karıştırmayın
kirli işlerinize
ölümlerle kıymayın
yoğurmayın acılarla

kuralsız
acımasız
soluksuz bırakan
hayasız günlerden
ve zulmün kıskacından kurtuluş
tehditsiz

öyle yerden kesildim ki
rüzgarınla havalandım
şemsiyelerim
yağmurun ardı sıra gitti
kuş misali uçtular
kayboldular gökyüzünde

abartılar
dalkavuklar
ve dev aynalarıdır
gerçekleri örten
ve insanı küçülten

değiştirmek zordur
değişmeğeni
değişmek de zor
kolay olan uyum sağlamaktır

dönüşmek zor

ne hasret
ne acılar
ne sevinçler
ne hayaller
ne de umutlar
biriktirilmemeli

mahkeme duvarı
nemrut suratların
egemen olduğu evrende
tebessüm ve
gülümseme eksik olmasın yüzünden
meydan okurcasına yaşama

doğduğumdan itibaren
çalışma hayatımın ilk yılları dahil
sobalı evlerde oturduk
soba ayrı kültürdür yaşamayı bilene

emaye çıkmadan önce

güzelliği
görebilecek göz
betimleyecek söz
yürekte hissettirecek köz
karşılıksız sevecek öz gerekir