Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

baharın son demi
artık kış yaklaşırken
el sıkışmadan
ağlaşmadan
koklaşmadan
gövdenle vedalaşmadan

vurduğun darbe
yaptığın her hamle
cana
ve kana değerdi
en ücra kılcallara
iliklere varana

değişik bir yıldı
gökte yağmur tanesi kalmadı yağmaktan
ve dolu
sel olup aktı
can aldı
can verdi

limbik sistemdir
davranışlarımızı biçimlendirip
duygulara dönüştüren
ve insanlığımıza sebep
insan kalmaksa kendi elimizde

karlı dağların aman vermez geçitlerinde
siren sesi gibi
yankılanıyor ağıtlar
hasta taşınan kızaklardan

patenim yok

baht
ve sevda
onca renk içinde
neden karayı seçersiniz
anlamak zor

dimdik başın
tertemiz alnındaki
ışığınla odaklandığın
kazma vurduğun maden
mezarına uzanan yoldu bilemedin
zehir kapladı ocağı

sağanak yağışta
arabasıyla kasiste
su birikintisinde
baştan aşağı ıslayana öfkelenip
ayni şeyi şoförken yapıyorsan
sarı ışıkta korna çalana

neme lazım
bana ne diyememekti
meselenin özü
orada başlayıp
bitmeyen sorumluluklarda

bu ülkede
beşik kertmeleri
berdeller
başlık paraları
ve kan davaları yaşandı
yaşanmakta