Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

rüzgarın üflediği
odun ateşinde
demli semaver çayı
ne naz
ne eda
tadında sevda

onca emek
kayıp
yıkım
onca ızdıraptan sonra
isteğim odur ki
engelsiz olsun

çocukluğumuz
Ayşegül serisi
Kemalettin Tuğcu
öğrenme gayreti
Tommix,Texası
ardından Orhan Veli'yi

Ben bu hayatı
Yıllar yılı
Kaygılı
Kıt kanaat
İtiraz ederek
Soysuzluğa direnerek

bulutlar terk etmiş gökyüzünü
küs olmuş, gönlüm gönlüne
karanlığı yaran sokak lambaları
sinyal lambası misali
yıldızlara özenip ışıldamakta
martılar çekip gitmiş habersiz

er ya da geç
doğacak güneş
evrenin gerçekliğinde
istemeseniz de
engelleseniz de

ipliği pazara çıkan
yatsıda mumu yanmayan
paşa babasına sığınıp
yarı yolda
dımdızlak kalan
rezilliğin daniskasında

İnadına
Ve o kadar
İçten gülüyordun ki
İşte o gün
Yüreğimi tahsis ettim gamzelerine

mevsimler gelir geçer
aylar nasıl tükeniyorsa
burukluk takılır boğazına
hani haykırırsın da var gücünle
sesin çıkmaz
yüreğin elinde

Hani
Okuduğun bir şiir mest eder
Ya da içli bir türkü
Alır götürür seni, sensizliğe
Bulutların arasında kaybolurken
Ve zirvesindeyken duygunun