bu kalabalık şehirde
yalnızlığınla yüzleşerek
sükut-u hayale
uğramak da varmış
nihayetinde
suya sabuna dokunmayan
sudan sebeplerle
oyun bozanlık yapıp
köşeye çekilmek var
ya da yaşama can suyu vermek
sulandırmadan
alnımın çizgilerinde
öyle yorgun
ve derinliğinde kırgın
duygular sipere yatmışken
yüreğimin içtenliğinde
çoğalarak vücut bulan
sen sustukça
tırlar dolusu
anlam yüklerim
konuşmadıklarına
anlayamadıklarıma
ve yorumlayamadıklarıma
Sokaklara dökülmeden direnen bir halk gibisin
Sözsüz ama yıkıcı
Bir çocuğun gözlerinde yakılan devrim
Bir annenin ağıtsız bekleyişi gibi
Dilin tutulmuş değil
Tutulmuş bir dilin yankısısın sen
oldum olası
gevezeliği
boş lafı sevmem
suskunluğun
en azından
insani bir duruşu
içimi dökmeye kalksam
ne dışım alır
ne zaman
ne sığacak yer kalır
ne de anlaşılır
farkındayım
uzun uzun
sustuktan sonra
susmaya başladım
susmam bitince
bu kez sustum
ve derin suskunluğumu




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!