Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

günden güne tükenirler
kendini yenilemeyen
ayak direyen
ve üretmeyenler

sıla
duyguları çelikleştirdi
olan
kas katı
yüreğe oldu

kırılmalar
yarılmalar
sapmalar olsa da
bildiği yolda
tökezlememeli duygular

umudunu yitirip
ilişkini bitirebilirsin
yine de
gidemezsin bazen
ayakların geri gider
tökezlersin

görmüş
geçirmiş
kara, kuru
çelimsiz
tipsiz
ince

yüreğim
toplama kampı
haşin acılar yaşanır
ve ciğerim
gaz odasında
yitirmem ümidimi

orman kanunlarının
hegemonyasında
bukalemunluk
ve maymunluk
at başı gider
toplasan varlıklarını

bir de
kuşlar var ki
işte o kuşlar
bazen
kafasına sıçıp
bilet aldırır

ve biliriz ki
el alemin
ne dediğinden
yaftalanmaktan
damgalanmaktan
dışlanmaktan çok

iki çay söyle
yağmur sonrası
içimizi ısıtsın
yalnız
bastırmasın
toprak kokusunu