Hayat coşkun deniz ati muamma,
Ufuk sisli her yer her yön belirsiz.
Akletmeyen kalbin yoluna kanma,
Bir çift göz ne yapsın nurdan nasipsiz.
Ne yapsın dil dudak el ayak parmak,
Yamuk yürek yamuk verir işaret.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kendine özgün bir şiir....Kaleminiz daim olsun..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta