Ne Varsa Yokluğunda Öğrendim

Gizem İlgün
44

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Ne Varsa Yokluğunda Öğrendim

Yokluğunla büyüdüm..
Siyah beyaz fotoğrafın,
Kırık bir pencereden bakıyordu bana..

Hayat denilen oyunda,
Sensiz yaşamayı öğrendim..

Sensiz koştum kırlarda..
Terledim,
Buz gibi sular içtim üstüne..
Hastalandım,
Sen bakıyordun
Tozlu çerçeveden bana..

Küstüm çoğu zaman insanlara
Hayır!
Mızıkçı bir çocuk olmadım hiç..
Sadece sensizdim..

İnsanların yalanlarına,
Sensiz dayanmayı öğrendim..

Sana sarılamadım doya doya..
Bir hasrete mahkum edildim hep..
O sıcacık kucağın olmadan,
Soğukların acımasızlığını öğrendim..
Düştüm en dibe..
Ellerin olmadan kalkmayı öğrendim..

Hayatın adaletsizliğini,
Sen giderken öğrendim anne..

Karanlıktan korkmadım hiç,
Yalnızlık ürkütmedi beni..
Ben en çok sensizlikten korktum anne..

Biliyor musun?
Annesinden dayak yiyen çocuğu bile
Kıskandım zaman zaman..
Belki benim gibi renkli misketleri olmadı,
Uzun saçlı oyuncak bebekleri yoktu,
Cepleri şekerle dolu değildi belki..
Ama ben de sensizdim anne!

Bilemezsin, zordu sensiz yaşamak..
Sana kızmıyorum anne..
Sitem etmedim bir kere sensizliğe..
Biliyorum benimlesin,meleğimsin..
Sağ omzumdaki ağırlığım sensin..
Ne bileyim işte..
Ama sitem değil,bil;
Sadece seni çok özledim anne...

Gizem İlgün
Kayıt Tarihi : 13.8.2011 14:44:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Gizem İlgün
    Gizem İlgün

    tesekkür ederim okuyan gözlerinize sağlık..

  • Necmettin Çakır
    Necmettin Çakır

    'Analardır adam eden adamı,' diye başlayan Nazım Hikmet'in dizeleri nasıl da insanın aklına geliveriyor hemen. Duygu yüklü bir şiir. Çalışmalarınızda başarı dileklerimle.

TÜM YORUMLAR (2)