1988'de Konya'da doğdu. Liseyi ve üniversiteyi Kocaeli'de okudu. 5 kitap yazdı. 5 farklı ulusal gazetede ve bir dünya çapında gazetede şiir ve makaleler yazmaktadır.
Gece yine şehrin ışıkları altında,
Adını fısıldıyor rüzgâr kulağıma.
Bir fotoğraf kaldı eski zamanlardan,
Kalbim dönüp duruyor aynı hatıraya.
(Nakarat)
İstanbul gecesinde dalgın bir çocuk,
Kalbini uzak kıtalara kaptırmıştı.
Bir gülüş gördü karanlık teninde,
Sanki bütün dünya bir anda ısınmıştı.
Saçları gece gibi omzuna düşer,
Ayıp, günah ve suç, insan davranışlarını sınırlayan üç farklı ama zaman zaman iç içe geçen kavramdır. Ayıp, daha çok toplumun örf, adet ve beklentileriyle ilgilidir; yazılı değildir, zamana ve yere göre değişir. Günah, dinî ölçülere dayanır; inanan kişi için vicdanla ve ilahî sorumlulukla bağlantılıdır. Suç ise devletin koyduğu yazılı kurallara aykırılıktır ve yaptırımı hukuktur.
Bu üç kavram her zaman örtüşmez: Ayıp olan bir şey suç olmayabilir, günah olan bir davranış hukukta serbest olabilir ya da suç olan bir fiil toplumda normal karşılanabilir ve dinen günah olmayabilir. İnsan olgunluğu, bu ayrımı yapabilmek ve yalnızca korkudan değil, bilinç ve vicdanla doğruyu seçebilmektir.
Şiir değil kısa bir kompozisyondur.
Aynada döndü hafifçe bir akşam,
Gülüp baktı kendi çılgın tarafına.
Mürekkep olmuş bir hikâye taşıyordu,
Teninin en saklı, en arsız yanına.
“Bu da benim,” dedi utanmadan,
Ve milyonlarca yıldız vardı gökyüzünde.
Öyle sessiz, sedasız tuttum birisini.
Işıldıyordu.
Ay şahit!
Suretinin gözden kaybolduğunu hatırlıyorum.
Ayaklarımın altındaki zemin kayıyor.
Yavaş yavaş cehennemin dibini boyladım.
Hayata tutunamayanlardan oldum.
Nasıl oldu da böyle bir şeyi hayal edebildim.
Sana böyle bir teklifte bulunmayı.
Gece bir lounge'da oturur, elinde bir kadeh whisky,
Jazz melodileri süzülür, şehir kadar gizemli. Biraz Paris, biraz London, biraz da melankoli, Bakışları bir roman gibi, satır satır etkili.
Kristal bardakta amber renk, yavaş akar zaman, Ne bir drama arar artık ne de sahte bir liman. Modern bir silhouette gibi geçer bütün mekândan,
Rüzgâr bile hayran kalır o zarif tavrına anbean.
Senden haber alamadan geçen
onsekizinci gün bugün..
Sessiz sakin düşünmek varken
Beynimi kemirip duran
Paranoyalar ve evhamlar
Geceyi ızdırap gibi yapar bana
Bir soru düşer sessizliğin ortasına,
Yankısı büyür, sığmaz odalara.
Düşünmek; bir kazı çalışmasıdır ruhun derininde,
Işık aramak karanlığın tam kalbinde.
Zamanı durdurur ve fırlatır öteye,
Bu gece yoksun
Kadehimi şerefine kaldırıyorum.
Duvardaki fotoğrafına baka baka
Üzülüyor ağlıyorum
Yokluğun bir felaket şu anda benim için
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!