içim yanıyor yine
oysa ayaz mı ayaz bir gece
her zamanki gibi
attım kendimi dışarı
aklımda resmin
yaktım bir sigara
bu benim son sigaram değil ama
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Böyle karasız duygular düştü mü insanın içine,
aslında belki bilirsiniz bir hikaye vardır,
parmakta ki yara kangren olmadan kesip atmak gerekir ki, insanın koluna mal olmasın diye.
AŞK AŞKTIR YAŞANIR KOLAY KOLAY İNSAN İÇİNDEN SÖKÜP ATAMAZ.SEVGİLER.
Aldığımız her solukta bile onu solumuyoruzmu sanki sevda oyle bir zehirdirki damarlarımızda akar ve bizden başkasına asla bulaşmaz keşke bulaşsa o zaman ne kadar sevildiklerini anlayabilirler.
Tebrikler ve Sevgiler
Deniz Kılıçkaya
Ne mi olacak???içini onunla dolduracak ve dışarıya üfleyeceksin...tabi içinde kalan ciğerlerini nasılda sinsice mahveder bilemem...
İçimizdeki her başkaldırı an gelir kocaman sessiz çığlıklar olarak içimizde büyür gider .... Kurtulmak isterken aslında biraz daha açmaktır yüreği sevgiliye ..
Bagimlilik yapar, duyurulur....Saygilar....
Hadi hayırlısı :))))
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta