Ne Mümkün Artık Şiiri - Zeki Kaymakcı

Hoş geldin yalnızlık gel otur böyle
Kendimi kandırmak ne mümkün artık
Mutlu bir sofrada ekmeği şöyle
Yemeğe bandırmak ne mümkün artık

Yırtıp atmış onda kalan resmimi
Dostu görüyormuş her bir hasmımı
Ettiği sohbette benim ismimi
Aşk ile andırmak ne mümkün artık

Benli yıllar için diyormuş fire
Çok az mutlu olmuş kısa bir süre
Uçmuş havalara tutup da yere
Gel deyip indirmek ne mümkün artık

Bitmeyen bir kasvet gece mi boğan
Karanlık bir güneş günüme doğan
Sağanak misali gözümden yağan
Yaşları dindirmek ne mümkün artık

Garibin böyle hep ters gider işi
Dertlerden kurtulmaz biçare başı
Hayal kuramazken bir güzel düşü
Geceye kondurmak ne mümkün artık

Hiç kimse el vermez yere düşerken
Bir kere gülmez mi insan yaşarken
Ölüme son sürat hızla koşarken
Zamanı dondurmak ne mümkün şimdi

Çalıyor ömrümün alarm zilleri
Hep soldu açmadan sevda gülleri
Bir fırsat bulup da geçen yılları
En başa döndürmek ne mümkün artık

Şiirbaz saatler geldi dayandı
Dilimde bir türkü ‘ Yandı ha yandı’
Yürekte küllenen ateş uyandı
Yangını söndürmek ne mümkün artık…

------------------- 291020200434