Ne karanlığın, ne aydınlığın
Olmaz izi, duyulmaz sesi
Yalnızca görür, hissedersin
İçine çektiğin nefes gibi
Duyguların biriktiği yerdir gönül
Kiminde dağ olur
Neşet gibi yağmur olur
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta