Ne kaldı senden Şiiri - Arya Soysal 2

Seni kaybettiğim gün
senden kurtulacağımı sandım.

Oysa insan
gideni gömüyor da
ondan kalanları gömecek
bir mezar bulamıyor.

Sesin sustu,
ama bazı kelimeleri
hâlâ senin gibi söylüyorum.

Yüzünü unuttum biraz,
bakışını değil.

Ellerini hatırlamıyorum,
ama dokunduğun yerler
hâlâ seni tanıyor.

Meğer kaybetmek
birinin hayatından çıkması değilmiş;

o çıktıktan sonra
içinde bıraktığı boşluğun
senin bir parçan olmasıymış.

Şimdi senden bana kalanlarla
benden geriye kalanı
ayıramıyorum.

Belki insan dediğin
biraz kendi,
biraz da içinden geçenlerin tortusu.

Bu yüzden artık biliyorum:

İnsan en çok kaybettiklerinden değil,
kaybettikten sonra hâlâ içinde kalanlardan ibarettir.