Neyimiz kaldı ki.
Bedeline mukabil her şey satılık.
Işık hızında geçiyor hayat.
Ruh çekildi, gördüğün her şey dünyalık.
İnsan...
Kudreti, ilmi, tasavvuru hakkın elçisi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ne güzel demişsiniz
dilinize sağlık
beğeni ile okudum
Çok teşekkür ederim. İyi ki varsınız.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta