Ne kadar çok soru var, henüz cevaplanmayan...
Ne kadar çok düşünce var, henüz bulunmayan...
Ne kadar çok kelime var, henüz buluşmayan...
Ne kadar çok cümle var, henüz yazılmayan...
Ne kadar çok kitap var, henüz okunmayan...
Ne kadar çok göz var, gerçekleri göremeyen...
Ne kadar çok özleyen var, henüz kavuşmayan...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta