Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Duygusal ve anlamlı çok güzel bir şiirdi hocam.
Yüreğinize sağlık kutlarım emeğinizi. Tam puanımla saygılar sunuyorum...
'Sevdiğim aşkına düşmüş yanmışım,
Yangını söndürmez suya ne gerek.
Aşkın şerbetiyle sarhoş olmuşum,
İçkiye, mezeye, mey’e ne gerek. '
Kutluyorum, saygılar...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta