ne garip bir hayat;
ölümü bilip
hala sahiplenmek.
avuç avuç gün çalmak,
insanları eşya sanmak,
vicdanı susturup
benim demek.
sonra ölüm gelince
tek kelime edememek.
çünkü mezar
sahiplik tanımaz.
geriye kalan tek şey
yaktığın izlerdir,
ve...
taşıyamadığın günahlar.
Mustafa Alp
30.01.2026 01.00
Kayıt Tarihi : 31.1.2026 21:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!