Gölgeden bir boşluktayım bekleyen,
Uçuyorum resmen, hissetmeden,
Gözlerim kamaşıyor çaresizlikten,
Anlamıyorum ne yapsam ne etsem?
Gitsem, çok uzaklara gitsem ebediyen,
Hiç dönmesem bu sonsuzluktan, sahiden.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta