Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Şiirinizi gerçekten çok beğendim. Yalın, içten, pırıl pırıl bir şey olmuş. Diğerlerine de bakacağım...
Harika bir şiir dökülmüş kaleminizden Sayın Mahmut Nazik. Gün, ay, yıldız ve su bizim mitlerimizdir. Tüm bu öğeleri harika geçişimlerle birbirine bir nakış gibi işleyerek aşk'a ulaşmanız şiirin hakkını vermiştir. Sizi yürekten kutluyorum.
Osman Aktaş
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta