Bakma bana küçüğüm, kanma inanma sakın
Her inanış dönülmez bir aldanıştır bende
Alışma ellerime, bulma gönlüne yakın
Sonu hüsran bu yola girip kaybolma sende
Ruhumun en münzevi köşesinde yer tutup
Yüzyıllarca yaşarsın inan hiç yorulmadan
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




sevdiklerimziin kıymetini elimizden kaybetince anlıyoruz sanırım galiba bunun adı aşk bunun adı ayrılık.....
derin sevgi keşke bu şiiri yazdığınız kişi bu hissettiklerini anlayaçak kadar yanınızda kalabilseydi.. ama bazı şeyler kaybedilince anlaşılabiliyor... ve bu duygular da böyle güzel anlatımda biir şiir olabiliyor... yüreğinize sağlık...
su gibi akıcı bir şiir yazmışsınız tebrik ederim..
bazan biz hayata geç kalıyoruz.. bazan hayat bize.. yollar hep paralel mi ne:))
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta