Sabahları beklemek zordur uykusuz gözlerde hep aldanmışsa yüreyin acılar içinde kavrulan bir bekleyiş kimsenin bilmediğini bilmek bildiğinden üzülmek ne yaşam ki sonsuz ve çaresiz belki bin yaşında belki binlerce yaştayım asırların verdiği büyük acılar ders vermemiş yüreğime kapatıp gözlerimi sonsuz uykuya gitmek istiyorum bilinmezlikler diyarına kırmamak için kırılmaktan yoruldum belki umud belki biz bekleyiş ama artık beklemek ve beklentinin acısını çekmek ve hüznün gözyaşlarını dökmek istemiyorum
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta