Nazmi.
Nasır tutmuş elleriyle bölerdi ekmeği
Sofrasından tuzu eksik olmazdı
Ceketini garibandan esirgemezdi
Bedava yaşamazdı hayatı.
Ben az anlattım, sen çok anla;
Giderken de hayatının en büyük sürprizini yaptı bize.
Şimdi mezarı başında bir avuç garip
Güller getirdik ona, sönmedi hasret
Dile kolay; bugün tam beş yıl oldu.
Kalbimizde ölmedi, bir hatıra gibi yaşıyor;
Nazmi iyi adamdı... Nazmi mert adamdı.
Söz Veysel akar
24.04.2026
Kayıt Tarihi : 23.05.2026 14:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!