Nazlı Çiçek Şiiri - Salim Erben

Sen bana yasaksın ey nazlı çiçek,
Gönül bu sevdayı nasıl silecek?
Kaderin elinde her şey bir gerçek,
Sen bana yasaksın ey nazlı çiçek.

Erişmez ellerim, dokunmaz tenim,
Hasretin narıyla kül oldu genim.
Vuslatı mahşere bıraktım gülüm,
Sen bana yasaksın ey nazlı çiçek.

Dalıp da giderim uzak ellere,
Adını düşürmem dertli dillere.
Savruldum aşkınla tozlu yellere,
Sen bana yasaksın ben sana uzak

Salim der ki;biter bu ömür yolum,
Kırıldı kanadım, kırıldı kolum.
Gözlerim hasret taşıyan solum,
Sen bana yasaksın ben sana kulum