Nazlı Arman Şiirleri - Şair Nazlı Arman

Düşünce yokluğa
Önce bulgurun biter Sonra dostların birer birer terkeder

Şiir duygulara dokunmak
Dokunurken yanmaktır

Yorgunum
Kendimi taşıyamayacak kadar
Kalbim öyle masum öyle çocuksu ki
Yük alamayacak kadar örselenmiş
Öyle acılıyım ki susmuş
İçimde ki tüm sesler

En yakın dostlarım
Üzgünken yanımda olan
Şarkılar

Vermemiştim
Hiç bir acıya yüz
Etmemiştim tenezzül
Hiç bir ayrılığın artığına
Ta ki
Vurgunu

Ey yandığımın sevdaları gidin benden
GİDİN Kİ
Yüreğim bu öfkeleri yaşasın
Gelsin böyle ŞİİR'le,şarkıyla
Örsün şişlerinde ilmek,ilmek hüzzam'ı
Bu yangın yerinde en derin sevdaların

Hey EYLÜL
Hiç vefa yok sende
Bir SARI
Bir kIZIL
Bir KIRMIZI
Renklere bile sadakatin yok

Ey AŞK
Sadece senin esirin aklım
Sadece delicesine yaşamak var,seni seninle
Özgürlüğün pençesinde kıvranırken düşüncelerim
Hep sen varsın düşüncelerim de
Sen, gözlerimde ki hayal

Ey benim
Arsız Gönlüm
Aşksız,Yarsız Gönlüm
Nazıyla,Sazıyla
Baygın Bakışıyla
Süzgün Gülüşüyle

Gezinme
Aklımda
Gezgin gibi
Yüreğime uğrada
Rehberin olsun
Sevdam