Nazlı Arman Şiirleri - Şair Nazlı Arman

Unuttuğunuda
Unutuyor
İnsan
Bazen
Sabrının
Üstüne

Eyvah
Yanmışım
Ne ara uykumdan
Daha önemli
Oldun ki
Sen

VEDA ETTİM
Beni üzenlere
Karşılıklı otururken
Huzursuzluk verenlere
VEDA ETTİM
Akıl verip

Bu yalnızlık
Geçirdi tırnaklarını etime
İyice arsızlaştı
Gitme ile de ilişkiye girmiş
Bende mutlular

Aralık kalışındaydı kapının
Benim kalp çarpıntılarım
Ya öperse eşiği
Kavuşmalarım

Yalnızlık / Almış / Başını / Gidiyor
Ortalık / Yalnızlığın / Sesiyle / Çalkalanıyor

Zemheri olsa
Mevsim
Ne olacak ki
Tutunca
Ellerimi sen
Yangın yeri olur

Yok-sun
Hep yoksun
Yok-sunum
Hep yok-sun-luğunu
Sun-uyorsun
Yokluğunun

Sırf sana benziyor diye
Yıldızları gözlerimde
Biriktiriyorum

Beni / Ömrüne / Yavanlık / Etsene