Nazlı Arman Şiirleri - Şair Nazlı Arman

Seninle ben
İki Gözüm gibiyiz
Aynı yöne bakıyor
Aynı anda ağlıyor
Ama hiç birbirimizi göremiyoruz

Haydi
Çay yaptım
Gel
İlla ki sebep arıyorsan

Sen bende
Hiç olmadın
Ama
Ben sende
Hiç oldum

Sen
Her aklıma estiğinde
Ben
Hep sana savruluyorum

Söylermisin
Kaç nefes ötem de durur ki
Hasretin
Al Şu Titremelerimi
Tut yüreğinde üşümesin
Tut ki

Hoş/çakal
Senle nasıl
Hoşça/kalalım ki

Yokluğunda seni düşünürken
Binlerce kez
Ölümün eşiğinden dönüyorum
Kalbim deki
Yönsüz fırtınalarla boğuşuyorum
Gelmedin ya

Ne ön,ne arka
Ne sağ,ne sol
Olduğun yerde
O'NA kadar sayarsın
Ve başlamıştır
Yalnızlığın

Ben seni yokluğuma
Alıştırmıştım aslında
Beni tanımazdan
Önce ki zamanlarında

Bir
Papatya'nın Beyaz'ına
Bir de Tenine baktım
Bir
Papatya'nın Sarı'sına
Bir de Yüreğine baktım