Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
'' Nasıl '' götür götürebildiğini!İnsanlık sorumluluğunu ve insanlık sevgisini bilen bir yüreğin tatlı sesi...' nasıl pembe görürüm dünyayı' derken içindeki sorumlulukla ve yardımına koşamadığı insanlara acıma ve yeri geldiğinde yardımcı olabilme arzusu çok değerli duygu.Nasıl götürmeliyim dercesine sevgi dolu.Kişiliğin yüceliği bu işte. Tam puan +ant. Tebrik ederim. Yeni şiirlerini sabırsızlıkla beklerim.Selam olsun.21.4.2013 Ankara
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta