Kabrim tek kişilik değildi,
herkes payına bir gölge aldı.
Ben kendi payıma düşeni giydim,
şehir bana kefen kaldı.
Bir masa kuruldu sessizliğe,
sandalyeler boşlukla dolu.
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta