Kabrim tek kişilik değildi,
herkes payına bir gölge aldı.
Ben kendi payıma düşeni giydim,
şehir bana kefen kaldı.
Bir masa kuruldu sessizliğe,
sandalyeler boşlukla dolu.
Bir türkü yak...
Yanık bir türkü yak
Hüznünden kainat ağlasın
Beni anlatsın
Sen ol nağmelerde
Yankılansın dağ doruklarında
Devamını Oku
Yanık bir türkü yak
Hüznünden kainat ağlasın
Beni anlatsın
Sen ol nağmelerde
Yankılansın dağ doruklarında




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta