Aynalar yalan söylemez derler ve bilinçaltımızda yer eder bu söz.
Ayna aslında bir SIR perdesi ile kaplıdır ardı tarafında.
Bundan galiba bazen aynaya bakmaya korkar insan gerçeklerden kaçmak için aslında kendinden kaçmak için.
Bir gün biri çıkar sana ayna olur. Boşlukta kalan duygularını en çaresiz zamanda seni senden alır sen yapar kendi bedeninde.
Yeni bir piyes başlar o saatten sonra perde açıldığında. Gökkuşağı ayaklarının altına serilir gözüne perde iner. Kalabalıkta yalnızlığına yol alırsın bilinmez.
Önce kendi çevrenden koparsın ve git gide değersizlik pençesi kaplar tüm bedenini belleğini.
Sen yalnızlığını yaşarken o hiçbir şey olmamış gibi devam eder senle eğlencesine.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta