Nar-a Şiiri - Simya Nuran Aksoy

Yazasım geliyor böyle kalbime ne doğduysa
Kelimeler bir lavın içinde ısınmış gibi

Bir dağın eteğine doğuyor güneş
Sebepli sebepsiz
Ağlayan bir göz

Eteklerini savurur gibi koşarak
Ya da bir yamacında uçan kuş misali

Deliler mi akıllıdır, akıllılar mı deli?

Hakikatin mihengi kime emanet?
Susan kalem mi, kağıt mı, silgi mi?

Hangi mintanı giysen yakışmaz
Hangi göğe baksan yanaşmaz

Kendine ait bir heybesi olan
Keşfe çıkacak sessiz bir gemide
Denizler taşıyor gelgitlerle

Ateş dans eder mi hiç suyla?
Su söndürür ateşi
Ateş yanmaz o yaşla

Toprak desen gözünü kör eder ateşin

Rüzgar desen
Ya söndürür
Ya büyütür hoyratça

Narası duyulmaz yedi gökten aşağı
Bir dervişin yırtılmış sancağı

Tesbih desen dağılmış
İpin ucunda imamesi kalmış

Yokluk çadırına kurulur evler
Belki de yardan değil dağdan aşınmış

Huzur gölgeden mi, serden mi?
Sarhoşluk illa meyden mi?

01.03.2026
s. 22.35