Namerttir çok insanoğlu.
Gölgesi olan ağacın.
Hem gölgesine sığınır.
Havalar serinleyince.
Önce o ağacı keser.
Sonra da yakar ısınır.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta