Namazdır müminin nurlu miracı,
Gönül dertlerinin eşsiz ilacı.
Fani dünyadan bir hicrettir cana,
Kulun sığınması ulu Rahmana.
Günde beş defadır o kutlu davet,
Ruhu temizleyen muazzam nimet.
Gaflet uykusundan uyanıştır bu,
Gönül aynasını yıkayan o su.
Tekbirle kesilir dünyayla bağlar,
Huzura durunca o dertli çağlar.
Kıyamda bükülür o mağrur boyun,
Biter bu dünyada o fani oyun.
Rükuda eğilen kibirli serdir,
Kulun acziyeti her an aşikârdır.
Secdeye varınca durur o zaman,
Kuluna lütfeder o yüce Rahman.
Alnın toprağına değdiği o an,
Uzaklaşır insan nefisten, candan.
Kula en yakın yer secdedir derler,
O nur karşısında eğilir yerler.
Huzur bahçesidir, cennet bağıdır,
Ruhun karanlıktan kaçış çağıdır.
Namazı terk eden hüsranı bulur,
Mahşer meydanında perişan olur.
Uğur der namazla dolsun bu sinem,
Dergâhta son bulsun dertlerim, gamım.
Gözümün nurudur o yüce divan,
Namazla can bulsun bu dertli insan.
Kayıt Tarihi : 9.06.2026 19:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!