Sabrın Nakışı
Hiç sevildin mi dediler, anlatamadım sustum,
Oysa sevilmişti deselerdi, kim susturabilirdi ki beni?
Gönüllü sürgünde geçtim ömrümün en zorlu kışı,
Dua ile demlendi yüreğim, sabır oldu nakışı.
Karanlık gecelerde sığındım Alemlerin Rabbine,
Şeytanın esiri olanların şerrini bıraktım ardıma.
Kötülük uzaktan esen bir rüzgâr gibi gelse de,
Bulaşır elbet değdiği her bir kuytuya, her bir iz’e.
Bir demet gül sakladım, yaralı geçen her günüme,
Ve nihayet güneş doğdu, şükür düştü soframa.
İyi varsın gül yüzlüm, ışık oldun haneme,
Emanetlerim, güllerim, şahinlerim; iyi ki varsınız.
Nakkaş Baba bitti artık, dindi o sessiz sızı,
Biz artık ebedi bir huzurun, en sadık yolcusu,
Tarih: 19 Temmuz 2026
İmza: Garip81
Kayıt Tarihi : 20.07.2026 00:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!