aşk çölde kaybolan ayak izimizdir
döktük içimizi, deli divane zamana
esip giden bir efsunlu yelde yok oldu
san ki nakışsız sözlerde aşkı aradık
kendimizi kaybettik düz labirentte
kırdık gönülleri daralttık tüm yolları
üstünü örttük düşlerin dar bir tabutta
sellere kaptırdık yazamadık beyhude
nakışsız acılarla kör ettik sabırları
sırtımızdan düştü kambur sevdalar
toplanırken içime yeniden hülyalar
artık ne paklar bilmem içimizde kaygılar
yandı küllendi aşkın yaktığı kor ateşler
törpülenip aşındı dilimiz ahşap sözlerde.
cümle kırık şimdi, lal oldu bu kelimeler
aşina kalemde nakışsız beyaz kağıtlarda
(N.K. 02 Eylül 2010)
Necip KüçükKayıt Tarihi : 2.09.2010 13:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!